send bahar

من مضطرب ودل نگران 

به تو گفتم که پر از تشويشم

چخ شود آخر کار؟

و تو گفتي آرام

که خدا هست کريم

پاسخي نرم و لطيف

که به من داد 

يک آرامش شيرين و عجيب

patience

تهيه شده توسط alireza در تاريخ جمعه ۵ تير ۸۸ ساعت ۱۲:۱۱ | نظرات (1)

تهيه شده توسط alireza در تاريخ پنجشنبه ۳ ارديبهشت ۸۸ ساعت ۰۲:۰۵ | نظرات (3)

bay

هلهله و شادی در فضا آمیخته می شود.بوی خوش شاخه های مریم فضا را معطر میکند و با درخشش  زرد حلقه طلا در دستانتان پیمان زندگی آغاز می شود.

و من با چشمان گریانم وبا قلب آکنده از مهر و محبتم به توچشمانم را به آسمان میدوزم و زیباترین آرزوها و قشنگترین دعاها را هدیه ات میکنم. 
 و تو را به همان خدایی می سپارم که ایمان دارم آنچه برای من و تو رقم زد به صلاحمان بود.

واکنون می روم نه خسته. . . نه دلشکسته . . .بلکه با خیالی آسوده از خوشبختی تو.

    همین امشب کوچ میکنم از یادت،از زندگیت و از لحظه هایت

مرا خط بزن حتی از خاطراتت

نگران بارش اشکهایم نباش

من تو را باور دارم

الهی خوشبخت باشی 

پروردگارم ،مهربان من

از دوزخ این بهشت، رهایی ام بخش!

در اینجا هر درختی مرا قامت دشنامی است

و هر زمزمه ای بانگ عزایی

و هر چشم اندازی سکوت گنگ و بی حاصلی ...

در هراس دم می زنم 

در بی قراری زندگی می کنم

و بهشت تو برای من بیهودگی رنگینی است

من در این بهشت ،

همچون تو در انبوه آفریده های رنگارنگت تنهایم.

"تو قلب بیگانه را می شناسی ، که خود در سرزمین وجود بیگانه بودی"

"کسی را برایم بیافرین تا در او بیارامم"

li\over

I swear by the quiet silence of your paper house, I know your dreams are as beautiful as my fancies believable. You've got the mystic believe of love from my silence. I've got the final point of belief from your silence. Maybe it's not possible to feel that the words we say about the paper world we've made are hearable. But we can start to paint the gray branches of the paper trees green. I know painting, you know painting too. So why don't you start? When I was a child, I didn't have any water color. I used to go to little garden near stream and cut all the color flowers and paint. If we search the paper garden near paper house for a short time, there have to be flowers to paint our believes the red color of love.


به سکوت آرام خانه کاغذی ات قسم که می دانم رویاهای تو به زیبایی خیالات من باورکردنی است. تو از سکوت من به باور عرفانی عشق رسیده ای. من از سکوت تو به نقطه نهایی ایمان رسیده ام. شاید نتوان درک کرد که گفته های ما از آن دنیای کاغذی که ساخته ایم، شنیدنی است. ولی می شود دست به کار شد و رنگ سبز به شاخه های خاکستری درختهای کاغذی کشید. من که نقاشی کردن می دانم. تو هم که نقاشی کردن می دانی. پس چرا دست به کار نمی شوی؟ وقتی بچه بودم، برایم آبرنگ نمی خریدند. می رفتم سراغ باغچه کنار رودخانه هر چه گلهای رنگی بود می چیدم و نقاشی می کردم. اگر کمی در باغ کاغذی کنار خانه کاغذی مان جستجو کنیم حتماً گلهای کاغذی دارد که رنگ قرمز عشق به باورهایمان بکشیم.


تهيه شده توسط alireza در تاريخ يكشنبه ۱۸ اسفند ۸۷ ساعت ۰۴:۳۸ | نظرات (2)